مستند «به عبارتی قاتل زنجیره‌ای» به بررسی تحولات اجتماعی و سرکوب‌های سیاسی می‌پردازد که ژاپن را در دهه ۱۹۶۰ تکان داد و پرتره‌ای از نوریو ناگایاما، قاتل زنجیره‌ای نوزده ساله ارائه می‌دهد. این فیلم با محکوم کردن جنجال‌آفرینی رسانه‌ها، با قرار دادن جنایات این مرد جوان در بستر بزرگتر محیط زندگی‌اش، به او چهره‌ای انسانی می‌بخشد.

اثر بعدی آداچی پس از فیلم «کاسه» با محوریت زنی که از یک بیماری جنسی غیرمعمول رنج می‌برد، اغلب به عنوان یک تمثیل جنجالی برای بن‌بست سیاسی جنبش دانشجویی چپ‌گرا تعبیر شده است؛ جنبشی که پس از موج عظیمی از اعتراضات آتشین نتوانست معاهده امنیتی نئوامپریالیستی ژاپن و آمریکا را شکست دهد. وقار آیین‌گونه صحنه‌های جنسی پرحرارت به ویژگی‌های رویاگونه فیلم کمک می‌کند؛ اثری که آداچی بعدها اصرار داشت یک اثر باز است و قرار نبوده هیچ‌گونه پیام سیاسی عمدی را منتقل کند.